ME*13HongKong(P.2)
วันนี้กลับมาอัฟแล้วววววว...........
พร้อมรูปเป็นเซ็ตๆๆ โคดเยอะ เลย แต่เลือกเอามาลงบางอัน 55
เพราะบางอันไม่สวย กร๊ากๆๆๆๆ
ช่วงนี้ก็เปิดเทอมกันแล้ว บางคนก็ดีใจ บางคนก็เสียใจ
ความรู้สึกต่างกันไป แล้วทุกคนเป็นไงมั่งงง สบายดีบ๊
ไม่มีตังมาขอได้นะ...(ล้อเล่น)
อยากบอกว่า มีเรื่องโคดเฉียดตายมาเล่าให้ฟัง แบบร้อนๆ
เกิดขึ้นเมื่อวานนี้ แว๊กกกกกกกกกกกกกกกกกกก
แบบ ติดอยู่ในลิฟท์ที่ รร. เว่ย ย ติดอยู่กับพี่โบว์
โคดจะน่ากลัวอ่ะ แบบกดชั้น กดปิด ไฟดับเลย
ตอนแรกก็คิดว่า มือไปกดโดนปลุ่มปิดไฟในลิฟท์รึป่าวหว่า...
แต่ไม่ใช่อ่ะ กดเปิดประตูลิฟท์ก็ไม่ออก
คราวนี้เลยร้องดังๆเลย
คิดไปอีกว่า ลิฟท์มาติดอยู่ประมาณชั้น 2 แต่ที่จริงยังติดอยู่ชั้น 1 อยู่
แล้ววันนั้น ครูไล่เด็กกลับบ้านเร็วซะด้วย อยู่กันไม่กี่คนเอง..
ร้องไห้เลยนะนั่น เลยเคาะๆๆๆๆๆปังๆๆๆๆๆ ร้องๆๆใหญ่เลย
แล้วก็มีภารโรงมาช่วย (ได้ยินเสียงเค้าอยู่ แล้วทีนี้ คิดอีกที ว่าลิฟท์หล่นป่ะวะ - -*)
เลยร้องไห้ กอดพี่โบว์ใหญ่เลย ย T T
หายใจไม่ออกโคด ตอนอยู่ในลิฟท์ ตอนที่ยังไม่ได้ยินเสียงคนมาช่วยอ่ะ
คิดแบบว่า เราจะตายป่าววะ ศพไม่สวยนะ ไม่อยากแห้งตายคาลิฟท์
T^T ------ แล้วก็พัดๆ ร้องไห้ๆ รอออกไปได้
พอหลุดออกมา มีลักยม อ.สันติ แล้วก็ลุงภารโรง และน้องๆพี่ๆ ประมาณสิบกว่าคนมุง (ดีไม่มีรุ่นเดียวกัน)
อยู่ข้างนอกหน้าลิฟท์ (ยังโชคดีที่เมื่อวานเค้าไล่กลับกันเร็ว ไม่งั้น คงมีมามุงเยอะกว่านี้ล้านเท่า) -*-
พอหลุดออกไปได้ ไปนั่งกับน้องบีมต่อ น้องเค้าให้ยาดมมา ดมๆๆๆ
แล้วทีนี้ หันไปถามน้องอีกคน(หล่อซะด้วย แว๊กกก)
เราไปถามน้องเค้าว่า น้องได้ยินเสียงอะไรมั่งอ่ะ
น้องเค้าบอกว่า ได้ยินแต่เสียงเคาะๆๆ ปังๆ ดังโคด แล้วอาจารย์ไรเงี๊ย วิ่งกันมาแทบไม่ทัน
แล้วน้องบีมก็บอกอีกว่า อาจารย์เค้าวิ่งมาขอไม้บรรทัดไปแงะลิฟท์เลย
ขอบคุณมากๆค่ะอาจารย์ ^^
ถ้าไม่มีลักยมแงะลิฟท์ ไม่มี อ.สันติ กรูคงแห้งตายกับพี่โบว์ในลิฟท์ TT
เรายังไม่ได้เจอเอสเจเลยยย ยังไม่อยากตายยยยย
-----------จบเรื่องราวเฉียดตาย-----------
มาเรื่องลงรูปไปฮ่องกงต่อ 55+
น่าเสียดายบ้านไม่มีกล้องถ่ายรูป 555
ช่วยกันเม้นท์เถ๊อะ**